Guardia, hiri murgildua

Guardia goian zegoen, Antso Indartsuak eraikiarazi zuen harresiaren barruan. Aitak esaten zidan XX. mende zaharreko 60ko urteetako udazken hartan bere Renault Dauphineren bolantea askatu gabe.

Guardia ikusi nuen lehendabiziko aldia izan zen.

Bilboko POETA New Yorkeko Brooklyn zubian.

José Fernández de la Sota *

Guardiara iritsi, autotik jaitsi eta aitak, lepoan bufanda bat kiribildu eta gero, 60ko urteetako haur batentzat hain harrigarria zen hiribildu hartako ateak kontatzen jarraitu zuen –Mercadal, Harategiak, Paganos, San Joan eta Santa Engrazia–. Sinestezina zen horren guztiaren azpian gehiago egotea.

“Ezer ez da dirudiena”, esaten zidan aitak. Ez sinetsi soilik ikusten duzuna. Beti egoten da gehiago. Sei metro beherago, Guardiako sakonean, beste Guardia bat zegoen.

“Ikusten duzun horretan bakarrik ez sinistu… Beti dago zerbait gehiago.”

Hiri sekretu bat, kobak eta bodegak hartzeko alderen alde zulatua. Urteak igaro ziren Italo Calvinoren hiri fantastikoak deskubritu nituen arte. Hiri ikusezinak, aitaren nenbilen bitartean Zikoinen Pasealekuaren azpian taupaka zebilena bezalakoak. Baina Guardia izan zen nire lehen hiri erreala eta imajinatua, garaia eta sakona, amestua eta ikusia, igarotzen zaigun bizitza bera bezalakoa, negu honetan igarotzen ari zaiguna bezalakoa, hainbeste gauzaren ondoren.

 

*Kazetaria. Idazlea.

Iruzkina idatzi

Zure e-posta helbidea ez da inoren ikusgai izango. Bete beharreko eremuak  *
*
*