Amets batean gordetzen zaitut, Labraza

Labrazaren begirada liluratua, Erdi Eroko begi berberetik egunero jazotzen dena behatzen beti. Aldaketarik gabeko paisaia bera eta beti eta beti ezberdina. “Begirada bategatik, mundu bat” eskaini zuen poetak.

Julio Flor.

LABRAZAKO hiribilduaren begirada horren bidez ametsez betetako mundua sentitzen da.

Labrazaren begi ziklopea herri gotorlekuaren sarreran isiltzen da. Ezagutzen ditut zure lainoak, eskualde maitea, zure isiltasun luzeak, zure etxeetako murmurio lasaiak. Odolaren harat-honata, zure arimaren hondoan dabilen ardoa. Eta nik begiratzean, zeure buruari begiratuko diozun konfiantza daukat.

Mundu hurbila begiratzeko zure modu sakon hori, ai, jakingurazko haurtzaro eta milurteko Historiaz osatuta egongo bazina bezala. Begiratzen zaitut, Labraza, zure begian begiratzen dut neure burua, nire erretinan gordetzen zaitut, nire memorian gordetzen zaitut gaua heltzen denerako. Zure begirada ametsak harilkatzen diren hariekin eraikitzen da.

BEGIRA daudenei begiratuz paisaiaren taupadei jarraituz (Benito Rodriguez Jimenez).

Arabiar esaera hori gogoratzen dut. “Begirada bat ulertzen ez duenak, azalpen luze bat ere ez du ulertuko”. Batzuetan begiradarekin idazten da, argi eta hasperenen laburpena. Zure ikusmen ezkutu eta bakartian Labraza betierekoa, irakurtzen dut: “Begiratzea, Arabako Errioxa, zelakoa zaren sentitzea da, zaren bezalakoa maitatzea”.

Kontenplatu egiten zaitut. Behatu egiten zaitut. Amets batean gordetzen zaitut, Labraza, gaua heltzen denerako.

Iruzkina idatzi

Zure e-posta helbidea ez da inoren ikusgai izango. Bete beharreko eremuak  *
*
*